Dlaczego tak właściwie kocham listopad? No bo przecież nie jest łatwo go kochać.
Dnia i słońca jak na lekarstwo, zimno, deszczowo, przyroda układa się do zimowego letargu... właśnie, przyroda.
To trochę tak, jak z teorią dietetyków, którzy uważają, że aby być zdrowym, trzeba jeść zgodnie ze strefą klimatyczną, w której się żyje, wybierając spośród lokalnych produktów, a nie sięgając po ekwadorskie banany... cóż, banany akurat lubię :P
No bo właśnie w tym moim lubieniu listopada po prostu nie ma za dużo "nielubienia". To o czym wspomniałam jest, owszem, nie zaprzeczam, ale ten miesiąc ucieka tak szybko. Bo to miesiąc przedadwentowy, a od kiedy mam syna, ten czas stał się wyjątkowo intensywny. Podobnie jak święta, do których taką wagę zaczęłam w sumie przywiązywać od niedawana. No i lubię ciepłe skarpety, swetry i takie zamyślenie. Lubię kolor szyszek, orzechów, gałązek.. Zapach grzanego wina i to wyciszenie. Lubiłabym, gdybym miała, trzask ognia w kominku...
I ten listopad, to taka przygrywka do grudnia, więc jak tu go nie lubić? Tak naturalnie, w rytm zmieniających się pór roku, nigdy na przekór.
Zresztą dobrze wiecie, że grunt to nastawienie ;)
Zresztą dobrze wiecie, że grunt to nastawienie ;)
I właśnie zamiast utyskiwania, że o czwartej robi się ciemno, rozpoczynam w domu swoje czary mary i wierzcie, że to najwspanialszy moment dnia ;) Zapalam lampiony, robię smaczną kolację, czytam małemu książeczki. Czasu nie ma na wszystko za wiele, bo ciągle w tym trzeba zachować rytm normalnego dnia, ale już sobota, niedziela - obowiązkowo :)
A dziś w planach dodatkowo, wieczorem, zabawa w rysowanie cieni.
I dzięki temu długiemu wieczorowi właśnie mamy na to całkiem sporo czasu ;)
Puszczam oko do Ani ;)
Zatem życzę Wam kochani tej magii listopada jak najwięcej!
Ciepłe skarpety, lampka, ta ze światełkiem i ta z winkiem też się przyda, no i śmiało możemy już wypatrywać mikołaja :)
Żeby do mnie dotrzeć, na ten kraniec świata, to z pewnością już wyjechał :P
Miłego dnia!
aga
